Kiedy już coś wypierzemy, to zazwyczaj trzeba to coś przed włożeniem na siebie - wyprasować. Nie sposób chodzić w wymiętych, pogniecionych ubraniach, które zanim je wyprasujemy wyglądają jak wyjęte psu z gardła. A niech spróbuje gospodyni domowa położyć na stół niewyprasowany obrus, albo ubrać kołdrę czy też poduszki w niewyprasowane, pogniecione poszwy i poszewki. Nie da się, tak jak nie da się spać na niewyprasowanym prześcieradle. Żeby tego uniknąć używamy żelazka, za pomocą którego doprowadzamy wyprane i wyschnięte ubrania do stanu takiego że już nie wstydzimy się założyć takiego ciucha na siebie. Kiedyś żelazka działały na innej zasadzie niż teraz, choć cały czas chodzi o temperaturę i ciężar. Przykładamy ten gorący, płaski ciężar do prasowanego przedmiotu, dla lepszego efektu (i po to, żeby nie przypalić materiału) przesuwamy żelazko tam i z powrotem, uzyskując na czystym materiale nieskazitelną gładkość. Ponieważ działamy temperaturą, wydzielają się przy prasowaniu bardzo przyjemne zapachy, niektórzy dla tych zapachów biorą się za prasowanie. Jakiś bodziec dodatni musi być, bo niewielu ludzi lubi tą czynność.