Jest to taki mały sprzęcik, który każdy ma w swojej kieszeni. I tu można się pomylić - bo po pierwsze nie każdy, niektórzy świadomie rezygnują z posiadania tej obroży i smyczy, jak to nazywają, a po drugie nosić telefon komórkowy można teraz jak się chce - na szyi, przy pasku, a niekoniecznie w kieszeni. Są one już coraz mniejsze - pierwsze były wielkości niezłej cegłówki, przypominały ją i wyglądem i wagą. Jest ich całe mnóstwo typów, odkąd się pojawiły, bardzo szybko nastąpił rozwój tej ważnej gałęzi do porozumiewania się między ludźmi. Można śmiało powiedzieć, że wynalezienie telefonu komórkowego to najważniejszy wynalazek dwudziestego stulecia, i nie będzie w tym żadnej przesady. Ten mały aparacik, dzięki temu że każdy, w dowolnym miejscu na Ziemi (byle tylko "był zasięg" i sprawna była bateryjka w telefonie) może porozumieć się z kimkolwiek, uratował już niejedno życie albo zdrowie. Możemy będąc świadkiem jakiegoś wypadku zareagować praktycznie natychmiast, do tej pory było to niemożliwe. Należało najpierw odnaleźć (sprawny) aparat telefoniczny żeby poprosić o pomoc w nagłym przypadku. Noszą więc komórkę (popularnie tak nazwaną) wszyscy: młodzi - bo ma mnóstwo gadżetów w sobie, starsi - bo może być przydatna kiedy nie jesteśmy w domu, oraz ludzie ot, tak, bo ułatwia życie.